Zostało uznane ze zmysły człowieka to tylko narzędzia, które są fałszywe, nie maja odwzorowania i ze najważniejszą rzeczą w życiu człowieka jest postępowanie według zasad etyki. Uważali ze wszystko nawet wiedze, kulturę dorobek trzeba odrzucić, aby poznawać prawdziwe człowieczeństwo złożone z moralności, cnoty i dobrych uczynków. Za pełnię szczęścia traktowano to ze człowiek powinien być dobry cnotliwy i ze tylko to doprowadzi go do szczęścia w życiu i że dzięki temu stanie się kimś wielkim i wspaniałym, oraz ze prawdziwe szczęście się bierze z tego ile mamy w sercu czystości i szlachetności. W swoim życiu nie kierowali się nawet bogactwem czy wpływami uznając je za niepotrzebne elementy egzystencji.