Cynizm, jako doktryna filozoficzna została rozwinięta i doprowadzona do ostatecznej formy przez Diogenesa z Synopy. Nie ma pewności, co do tego czy cynicy rzeczywiście żyli według zasad tej filozofii i czy kultywowali założenia im dane. Cynicy byli nurtem ludzi, który w całej swojej istocie odrzucał jakiekolwiek poznanie wszechświata i ludzi.
Zostało uznane ze zmysły człowieka to tylko narzędzia, które są fałszywe, nie maja odwzorowania i ze najważniejszą rzeczą w życiu człowieka jest postępowanie według zasad etyki. Uważali ze wszystko nawet wiedze, kulturę dorobek trzeba odrzucić, aby poznawać prawdziwe człowieczeństwo złożone z moralności, cnoty i dobrych uczynków. Za pełnię szczęścia traktowano to ze człowiek powinien być dobry cnotliwy i ze tylko to doprowadzi go do szczęścia w życiu i że dzięki temu stanie się kimś wielkim i wspaniałym, oraz ze prawdziwe szczęście się bierze z tego ile mamy w sercu czystości i szlachetności. W swoim życiu nie kierowali się nawet bogactwem czy wpływami uznając je za niepotrzebne elementy egzystencji.