Założenia Zeona z Kition zwane stoicyzmem były bardzo popularne również w dobie renesansu. Mówiły one, że człowiek, aby pokazać swoją siłę wewnętrzną powinien dopełniać wszelkich starań, aby jego rozwój był połączony z tym, że pokazuje się, jako osoba stała emocjonalnie i niezmienna. Zgodnie z tymi założeniami praca ludzka była wartością, której nie mogą ograniczać nastroje i humory człowieka, bowiem one same z siebie były często irracjonalne i wypaczone sensu całkowitej prawdy i nie można ich dokładnie dopasować do pracy, co czyni je bezużytecznym dodatkiem, który może przeszkodzić w postawionych sobie celach i pragnieniach, co jest naprawdę okropna rzeczą, dla osoby, którą bardzo pragnie, aby jego zamiary i darzenia okazały się pozytywne, jednak czy wtedy będziemy umieli się z nich cieszyć.